सन्तान पढाउन ५० नाघेका बाबु खाडीमा  छोराछोरी पढाउन उमेरले ५० नाघेपछि खाडीमा दुःख गरिरहेका श्रमिक भन्छन्, ‘मेरो जस्तै सन्तानको पनि जवानी खाडीमा नबितोस्’

    • फाल्गुन १९, २०८०
    • ३६० पटक पढिएको
    • गमक पाेस्ट
    alt

     
    सुरेन्द्रकुमार कामती

     

    सुन साइँली साइँली परदेशबाट म आउँला
    सुन साइँली साइँली चालीस कटेसि रमाउँला...

    हेमन्त रानाको स्वरमा रहेको यो गीतले एक समय निकै चर्चा कमायो । उमेरले ४० वर्ष कटेपछि विदेशबाट फर्किएर रमाउने सपना आमनेपालीको छ । तर, ४० कट्दैमा सबै नेपाली स्वदेश फर्कन पाउँदैनन् । ४० कटेपछि पनि कडा परिश्रम गर्न खाडी मुलुकमा भौँतारिनुपर्ने अवस्था छ । नेपालमा रोजगारी नपाउँदा नातिनातिनीहरूसँग रमाइलो गर्ने वेला गाउँघरबाट टाढा छन्, धेरै नेपाली । गाउँघरमा रमाउनुपर्ने उमेरमा खाडीको चर्को गर्मीमा खुनपसिना बगाउन बाध्य छन् । खाडी मुलुक, जहाँ भाषा, संस्कृति, खानपान बिल्कुल फरक छ । त्यहाँ पटक–पटक आउनुपर्ने बाध्यात्मक अवस्था बनेको छ । धेरै नेपाली यस्तै बाध्यतामा फसेका छन् । ४० वर्ष मात्र नभएर ५० वर्ष नाघिसक्दा पनि खाडी भाैतारिनुपरेको छ । उमेरले ५० पार गरे पनि खाडीमा भौँतारिरहेका श्रमिकमध्येका हुन् सिरहाका अफजल मियाँ र जाकिर राइन । उनीहरू साउदी अरबको चर्को गर्मीमा खुन–पसिना बगाइरहेका छन् ।

    बाँकी जीवन खाडीमा नबितोस्

     

     

    सिरहा नगरपालिका–७ महिसौथाका ५० वर्षीय जाकिर राइन खाडी मुलुक साउदी अरबमा पेन्टरको काम गर्न भनेर डिसेम्बर दोस्रो साता हिमालय एयरलाइन्सको विमानबाट उडे । साउदी अरबको रियादमा निर्माणाधीन मेट्रो ट्रेनको प्रोजेक्टमा राइन कार्यरत छन् । राइनको स्वास्थ्य राम्रो छैन । केही महिनाअघि उनले मुटुको शल्यक्रिया गराएका छन् । घरपरिवारको कमजोर आर्थिक अवस्थाले वैदशिक रोजगारीमा उड्न उनी बाध्य भए । अहिले बिहानै साढे चार बजे उठ्नुपर्ने र हतारहतार बस चढ्नुपर्ने उनको दैनिकी बनेको छ । बस छुट्यो भने हाजिरी काटिन्छ । साँझको ५ बजेसम्म उनी चर्को घामका खट्छन् । स्वास्थ्य राम्रो नभए पनि बाध्यताले अहिले दैनिकी यस्तै बनिरहेको छ । 

    जाकिरले सन् २००० देखि नै खाडी मुलुक धाउन थालेका हुन् । सन् २००० मा साउदी अरबको दमाम भन्ने सहरमा लेबरका रूपमा अरेबियन टेक्निकल कम्पनीमा उनले पाँच वर्ष बिताए । त्यहाँ उनले चर्को घाममा कडा श्रम गर्नुपरेको थियो । त्यसपछि घर फर्केका जाकिर सन् २०१२ मा फेरि कतार पुगे । त्यहाँ उनी हसन एससिसीमा पेन्टरको रुपमा ६ वर्षजति काम गरे । कतारबाट फेरि घर फर्किए । 

     

    कतारबाट घर फर्किएका राइनलाई छोराछोरीको चिन्ताले फेरि खाडी मुलुक पस्न बाध्य बनायो । उनी सन् २०२३ को डिसेम्बर दोस्रो साता साउदी अरबको वी विल्ड नामक कम्पनीमा पेन्टरका रूपमा काम गर्न नेपालबाट विमान चढे । 

    साउदी अरब र कतारमा उनको १३ वर्षभन्दा धेरै समय बितिसक्यो । उमेरले आराम गर्नुपर्ने वेलामा उनी बालबच्चाको पठनपाठन र सादीविवाहको खर्च जुटाउन खाडीको मरुभूमिमा खुनपसिना बगाउन बाध्य छन् । ‘मेरो जस्तै छोराको पनि  जवानी खाडीमै नबितोस्,’ उनी सुस्तरी सुनाउँछन् ।

    साउदी र कतारमा काम गर्दै राइनले छोराछोरीलाई निजी विद्यालयमै पढाए । राइनका दुई छोरा र एक छोरी छन् । जेठो छोरा लियाकत राइन(२४)ले सिभिल इन्जिनियरको पढाइ सकाएका छन् । कान्छो छोरा सदाकत राइन (२०) काठमाडौंमा बिबिए गर्दै छन् भने छोरी हजरा खातुन (१७) ल्याब टेक्निसियनको पढाइ गर्दै छिन् । ५० वर्ष कटेपछि पनि साउदी अरब आउनु मुख्य रूपमा छोराछोरीको पठनपाठन र सादीविवाह नै हो । ‘पढाइ–लेखाइ महँगो भयो,’ राइन भन्छन्, ‘राम्रोसँग पढाइ गर्न सकेनन् भने मजस्तै खाडी देश भौँतारिनुपर्छ । मेरो जवानी त खाडीमै बित्यो । छोराछोरीले यस्तो दिन भोग्न नपरोस् भनेर दुःख गर्दै छु ।’

    अफजल मियाँको सपना 

     

    अफजल मियाँ सन् १९९३ मै खाडी पसे । खाडीको भूमि टेक्दा उनी २० वर्षका लक्का जवान थिए । सिरहाको कमला नदीको पूर्वीतटीय गाउँ भोक्राहा (कल्याणपुर नगरपालिका–६) का ५१ वर्षीय अफजल जनवरी २०२४ देखि साउदी अरबको राजधानी रियादमा स्टिल फिक्चरको रूपमा कार्यरत छन् । जाकिरजस्तै अफजल पनि रिहादमा निर्माणाधीन मेट्रो ट्रेनको प्रोजेक्टमा काम गरिरहेका छन् । टाउकोमा पहेँलो हेल्मेट, गेरुवा रंगको रिफलेक्टेड ज्याकेट, सेफ्टी जुत्ता र पन्जा लगाएर उनी चर्को घाममा स्टिल फिक्चरको काम गर्दै छन् ।

     

    सन् १९९३ मा साउदी अरबको दमाम सहरमा लेबरका रूपमा अल तमिनी कम्पनीमा दुई वर्ष काम गरी स्वदेश फर्किए । त्यसपछि पुनः सन्् १९९७ मा साउदी अरबको दमाम सहरमै अलजोर कम्पनीमा पाइप फिटरको रूपमा काम गर्न आए । लेबरबाट काम सिकेपछि उनी पाइप फिटर भए । साउदी आएर घर फर्किएपछि विवाह गरे । १९९७ देखि २०२२ सम्म दमाममा बसेका अफजल साउदीमा बसेको करिब ३० वर्ष पुग्यो । 

    अफजल उच्च रक्तचापका रोगी हुन् । करिब तीन दशक साउदी अरबमै कामदारका रूपमा रहँदा पनि उनको घर बस्ने अवस्था छैन । स्वास्थ्य पनि राम्रो नहुँदा घरमै बस्नुपर्नेमा कडा श्रम गर्न साउदी अरब फेरि आइपुगेका छन् । 

    फेरि साउदी आउनुको कारण अफजल पठनपाठन रहेको सुनाउँछन् । दुई छोरा अहिले काठमाडौंमा कोठाभाडा लिई पढ्दै छन् । जेठो छोरा अजिजले सिभिल इन्जिनियरको पाँच सेमेस्टर पढाइ पूरा गरेका छन् । कान्छो छोरा इरफान बिबिए गर्दै छन् । दुवै छोराहरू निजी विद्यालयबाट पठनपाठन पूरा गरी उच्च शिक्षा आर्जन गर्न राजधानी गए । दुवै छोराहरूको पठनपाठनका लागि उनले खाडीमा दुःख गरिरहेका छन् । 

    भतिजालाई एमबिबिएस पूरा गराउन पनि अफजलले सघाए । घरमा बस्नुपर्ने समय भए पनि बालबच्चाको पढाइ लेखाइको चिन्ता धेरै छ उनलाई । ‘बालबच्चाको पढाइ–लेखाइ अधुरै छ । बीच बाटोमा ल्याएर छाडिदिनुभएन,’ अफजल भन्छन्, ‘घरको उब्जनीले पुग्दैन । नेपालमा रोजगारी छैन । पठनपाठन गराउन जमिन बेच्नुपर्‍यो, होइन भने खाडी आउनुपर्‍यो ।’

    सोनु र राजबहादुरको सपना 

    चितवन रत्नगर नगरपालिका–७ सौराहाका ५० वर्षीय सोनु महतो साउदी अरबको रियादमा रहेको अल फनार कम्पनीमा वेल्डर र पेब्रिकेटरको रूपमा काम गर्दै छन् । ४९ वर्ष पूरा गरेका महतो मे २०२३ मा साउदी आइपुगे । अहिले उनी ५० वर्षका भएका छन् । महतो २००३ देखि नै खाडीमा चक्कर लगाउन बाध्य भए । युएई (दुबई)पछि उनी साउदी अरब आएका छन् । शरीर स्वस्थ नभए पनि छोराहरूको पठनपाठन अधुरो नरहोस् भनेर खाडी आएका हुन् । उनी उच्च रक्तचापका रोगी हुन् । साउदी अरब आउनुको पछि आफ्ना दुई छोराहरूको पठनपाठनलाई पूरा गर्ने ध्येय रहेको सुनाए । जेठो छोरा आशिष चार्टर्ड एकाउन्टेन्ट र कान्छो छोरा निशेष बिबिए गर्दै छन् । दुवैको पठनपाठन महँगो भएकाले त्यसको निम्ति आफू खाडीमा पुनः आउनुपरेको सुनाए । 

    कृष्णपुर नगरपालिका–२ का राजबहादुर मल्ल पनि ५० वर्षका भएका छन् । मल्ल करिब १४ वर्षदेखि साउदी अरबमा कार्यरत छन् । एलएनटी कम्पनीमा सवारीचालक रहेका मल्ल ५० पुगेर घर गएर उतै बस्ने भन्ने मनस्थितिमा छैनन् । लेबरबाटै उनले पछि सवारी चलाउन जानेर लाइसेन्स निकालेपछि अहिले चालकको रूपमा काम गर्दै आएका छन् । 

    राजबहादुरको जेठो र माइलो छोरा बिबिए पढ्दै छन् भने कान्छो छोरा प्लसटु गर्दै छन् । छोराहरूलाई पठनपाठन पूरा गराउन आफू खाडीमा बस्नुपर्ने बाध्यता रहेको उनले सुनाए । उनको दैनिकी बिहान चार बजेबाट सुरु हुन्छ । स्वास्थ्य राम्रो नभए पनि उनलाई डियुटीमा जानुपर्ने बाध्यता छ । 

    नयाँ पत्रिकाबाट। 

    किशोरीमाथि जबरजस्ती ...

    उदयपुर, २ बैशाख। उदयपुर प्रहरीले १५ वर्षीया किशोरीलाई ज ...

    भारतीय दुतावासले दिए ...

    काठमाडौं, २ बैशाख। भारत सरकारले नेपालका विभिन्न जिल्लाल ...

    अलमलिएको राजनीति ...

      किशोर नेपाल   संसद्को अधिवेशन चलायमा ...

    मिथिला क्षेत्रमा आज ...

    मुकेश कुमार यादब सिरहा,२ बैशाख। विशेषगरी मिथिला क्षेत् ...

    सम्पर्क

    गमक मिडिया हाउस प्रा.लि. द्वारा सञ्चालित गमक पोष्ट अनलाईन

    • गोलबजार नपा ४, सिरहा
    • मोवाईल : ९८५२८२८६५७
    • www.gamakpost.com
    • इमेल : [email protected]
    • सूचना विभिाग दर्ता नं. : ३१२४-२०७८/७९

    हाम्रो बारेमा

    • अध्यक्ष/कार्यकारी सम्पादक : आशे कुमार विश्वकर्मा ‘आशिष’
    • प्रवन्ध निर्देशक : मुकेश कुमार यादव
    • सम्पादक : श्याम खनाल